ধাৰাবাহিক ৰহস্য গল্প ক'লা-গোলাপ-০৩

কিছু সময়ৰ পিছতে তাই আকৌ ঘূৰি আহিল ।মোৰ হাতত টকাৰ জাপ দুটামান তুলি দিয়া যেন লাগিল  ।কাগজৰ জোখ আৰু গোন্ধত মোৰ তেনে লাগিল । 
মই আচৰিত হৈ সুধিলো -----
-এইবোৰ কি  ?
-টকা  ।
-কিমান  ?
-ডেৰ লাখ মান হব  ।
-ডেৰ লাখ? ?  ইমান টকা তুমি কত পালা  ? 
-দেৱযানী ৰ  জন্মৰ পাছৰ পৰাই  তুমি ঘৰ চলাবলৈ  দিয়া  টকাৰ  পৰা অলপ অলপ বচাই ডাক ঘৰত জমা কৰিছিলো  । কিমান  টকাৰে  এটা  চকু কিনিব  পাৰি   ?
--------------মই  পত্নীৰ কপনি  অনুভব কৰিছিলো  ।          
     তাইৰ কথা শুনি মোৰ  মূৰটো  আকৌ এবাৰ  গৰম হৈ  গল । চিঞৰি  উঠিলো  ।
-চকু  বজাৰত  কিনিবলৈ পোৱা  বস্তু  নহয় । মানুহে  ইচছা কৰিলে  মৰাৰ  সময়ত  বা জীয়াই  থাকোতেও চকু  দান কৰিব  পাৰে  । তোমাৰ  দৰে  মূৰ্খ  মানুহে এইবোৰ কথা  কি বুজিবা ? -  কথাষাৰ  ছিঞৰি  কৈ মোৰ ফোপনি  ধৰি  গ'ল ।
-সকলো  বস্তু  কিনিব  পাৰি -----
     মোৰ  খঙক গুৰুত্ব  নিদি  পত্নীয়ে  কৈ গ'ল । তাইৰ  মাতত  উত্সাহ  
      মোৰ ধাৰণা  এক লাখ  মান টকা  হলে  এটা চকু  কিনিব পাৰি  ------
  - তোমাৰ  এটা  চকুৰ বিশেষ  দৰকাৰ  ।কাৰণ  তুমিতো লিখা  লিখি  কৰা মানুহ  -------
     মই  কোনো মতে নিজকে  সংযত  কৰি  কলো,
-মোৰ  চকুৰ  বাবে  তুমি  ইমান  অস্হিৰ হৈছা কিয় ?
- কাৰণ  তোমাৰ  অন্ধ অৱস্হাটো  মোৰ সহ্য  হোৱা  নাই  ।এনেকৈ  থাকিলে  ময়ো  অন্ধ হৈ যাম ।
     তাই খৰধৰকৈ  মোৰ  ওচৰৰ পৰা উঠি  যোৱা  যেন লাগিল  । এনে গান্ধাৰী  জনী ওলাইছে -----বুলি  কবলৈ  লৈও  নকলো । মাঠো  ভাবি বলৈ বাধ্য  হলো, কি আচৰিত  ধাতু ৰে  নিৰ্মিত  এই মানুহ জনী ।  ওঠৰ বছৰৰ  দুখ কষ্টবোৰেও তাইক অকণো সলনি  কৰিব পৰা  নাই  ।  এইটো কথাও   জানো  যে  তাই  যি কোনো  উপায়েৰে, কাপোৰ  চিলাই কৰি  হলেও  অতিৰিক্ত  টকা  খিনি  যোগাৰ কৰিব 
     পাছদিনা  মোৰ  একমাত্ৰ  ছোৱালী  দেবজানীযে মোক  পূনৰ  ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ  গ'ল । যাবলৈ  ইচছা  কৰা  নাছিলো  
     কিন্তু  তাইৰ নেৰানেপেৰা আব্দাৰত যাবলৈ  বাধ্য  হলো 
 আই বেঙ্কত চকুৰ বাবে  দৰ্খাস্ত  কৰিলো । মোৰ  নামটো  চকু  আবেদন কাৰী সকলৰ লগত  সোমাল  । দুশ  চাৰি  নম্বৰত ।

আগলৈ••     

🖋️ভৰত ৰাজখোৱা                       

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send