আত্মীয়তা-চন্দন দাস


আপোন বুলিবলৈ জগতত                                    কোনো নাথাকে,
সকলো আঁতৰি যায়                                      
এদিন নিজে নিজে।

মাটিৰ মানুহো মিলি যায়,                                             মাটিৰ লগত।

সময়ৰ সোঁতত আপোনবোৰ 
হৈ পৰে গৈ পৰ,
ছাঁটো নহয় নিজৰ
ৰ'দৰ অৰণ্যত 
নিতৌ চলাথ কৰোঁ।
 দুহাত মেলি বিচাৰোঁ
 জীৱনৰ সঞ্জীৱনী পোহৰ।

✍️চন্দন দাস ( বাক্সা ,নিকাছি )

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send