কবিতা-বিদায় বেলা-উৎপল মৰাং

বিদায় শব্দটো অতি নিষ্ঠুৰ
বেদনাৰে ভৰা মন,
আকৌ অনুভূতি আহে একেলগে
গাই বেদনাৰ গান।
চিৰ বিদায় মানৱ জীৱনৰ
এৰাব নোৱাৰা ক্ষণ,
ক্ষন্তেকীয়া বিদায় তাৰেই অংশ
হাঁহি কান্দোনৰ ৰং।
আমিও আহি বিদায় বেলাত
উপনীত হ'বৰ হ'ল,
আনন্দৰ সলনি বেদনাৰ লোতক
নয়নে বাগৰি গ'ল।
আপোন মানুহৰ চেনেহৰ বান্ধোনত
কটালো আনন্দৰে দিন,
আলোক যাত্ৰাত সকলোৱে মিলি
বজালোঁ ৰঙৰে বীণ।।

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send