জ্ঞান~অণুগল্প~অংশুমান ভূঞা

    "ছিঃ ছিঃ ইমান লেতেৰা!" আৱৰ্জনা বিচাৰি ফুৰা ল'ৰাটোৱে ঠেলাখন ঠেলি ঠেলি কাষেৰে পাৰ হৈ যাওঁ‌তে শ্ৰীমতী দাসে নাকত ৰুমালেৰে সোপা দি কৈ উঠিল।
     "মা,কিয়নো তেনেকৈ কৈছা?আমি ৰাস্তাই-ঘাটে পেলাই কৰা লেতেৰাবোৰ চাফা কৰিহে নিছে।" পুতেক অম্লানে কৈ উঠিল।
      শ্ৰীমতী দাসৰ মুখৰ মাত হৰিল।

✍অংশুমান ভূঞা

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send