এগৰাকী ধৰ্ষিতা নাৰীৰ নিনাদ-আজিজুৰ ৰহমান

মই জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানৱৰ নিকৃষ্ট মানসিকতাৰ 
কৱলত পৰিছোঁ,
অন্ধ সমাজৰ বন্ধ কোঠাত অসহায় 
বিষন্নতাৰ সাগৰত কক্‌বকাই ফুৰিছোঁ,
মই কুল বিচাৰি পোৱা নাই ।
মোৰ শৰীৰটো ক্ৰমশঃ 
দুৰ্বল হৈ আহিছে,
চকুদুটা নীলা বৰণ হৈ
ঢলি পৰিছে,
লাহে লাহে মোৰ মুখৰ মাত-বোল
নোহোৱা হৈ আহিছে,
মই এতিয়া উপায়হীন,
সংগীবিহীন,
সাংস্কৃতিহীন অসহায় বালিকা,
মই মৃত্যুৰ ৰাস শুনিবলৈ পাইছোঁ,
মানৱৰূপী পিশাচে 
মোৰ জীৱন-যৌৱন কাঢ়ি লৈছে,
মোৰ ফুলকুমলীয়া জীৱন আৰু সপোন।
ধ্বংসৰ পথলৈ ঠেলি দিছে,
মোৰ আত্মসন্মান ধূলিস্যাত কৰিছে,
এতিয়া মই সমাজৰ আগত
লজ্জিত-বঞ্চিত,
মই এতিয়া নিৰূপায়-অসহায়,
মোৰ আত্মশান্তিৰ বাবে
আত্মসহনেই মোৰ শ্ৰেষ্ঠ উপায় ।।

✍️আজিজুৰ ৰহমান

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send