নষ্ট শৰীৰ-দিপজ্যোতি বৰদলৈ

কেতিয়াও নিজৰ শক্তি 
নাইকিয়া নকৰিবা
আমি আগবাঢ়ো 
শূন্যতাৰ দিশে !
সকলো পাহৰি যাওঁ 
মনটো আছিল খোলা।
আৰু শূন্যতা বোৰ 
ধ্বংস হয় জাৱৰ দমত।
শেষত পংগুৰ দৰে জীয়াই থকা
চুবুৰীয়াৰ লেই -লেই,চেই- চেই
লকচৌ বুঢ়ী গাতত গেলি 
উস! 
নৰীয়াত পকন্ন কৰোঁতা নহৈ 
এটা কুটোহা পৰা 
মৰা শালিকা,
ভৰি কেইটা কতহ-কতহ
গা মঠাই
কয় আই দোহাই হাই
শৰীৰটো মাংস নহয়
এয়াই বিলাই।

 ✍️দিপজ্যোতি বৰদলৈ
 মৰিগাঁও,অসম

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send