সেউজী মন,সেউজী সপোন-ধৃতাশ্ৰী বৰ্মন


সেউজীয়া তাইৰ মন
তাই আকাশখন বিচাৰে , 
অকণমানি তাইৰ প্রাণ 
মাথোঁ জীয়াই থাকিব বিচাৰে। 

বিশেষ একো নিবিচাৰে 
বিচাৰে মাথোঁ ,
মুক্ত আকাশত উৰিব 
বিচাৰে এটি খুদ-কণ।

জোনাক নিশা
তাইৰ বৰ প্ৰিয় ,
সেউজীৰ মাজেৰে তাই 
নিশাৰ তৰাৰ সতে কথা পাতে।

কিন্তু ভয় হয় তাইৰ 
ৰঙীন তাইৰ পাখি ,
অপূৰ্ব তাইৰ সৌন্দৰ্য্য 
তাই বাৰু জীয়াই নাথাকিব নেকি ?

সেউজীয়া অবিহনে 
পৃথিৱীখন আধৰুৱা , 
নৈ অবিহনে 
সাগৰখন আধৰুৱা। 

তৰা অবিহনে 
জোনটো  আধৰুৱা,
পক্ষীটি অবিহনে 
আকাশখন আধৰুৱা। 
  
✍ধৃতাশ্রী বৰ্মন, 
     কৈঠালকুছী,
      নলবাৰী

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send