শইচৰ পথাৰৰ মানুহ-বিশ্বজিত সুত

হীৰু দা ! 
মৃত্যু যে এটা শিল্প
কঠিন শিলত কটা ভাস্কৰ্য্য, 
তুমিতো আকাশত জিলিকি থকা ভোটাতৰা
সকলোৰে অন্তৰত শিপাৰ পৰা পাতলৈ লিখিলা
মাথোঁ বিভিন্ন দিনৰ কবিতা, কেইটামান গান । 

মোৰ হৃদয়ৰ মণিকোঠাত
   আঁউসীৰ জোনাক হৈ সৃষ্টিৰ সুগন্ধি বিলাই
      শইচৰ পথাৰত সিচিলা জ্ঞানৰ বীজ । 
সুগন্ধি পখিলাৰ পম খেদি
   ভালপোৱাৰ দিকচৌ বাটেৰে
      খৰিকাজাঁইৰ সুবাস বিলাই
তুমি উভতি নহা বাটেৰে গ'লা তৰাৰ দেশলৈ । 
আজি আইৰ জীপাল দুচকুত
   মন গহ্বৰত ভাঁহি আহে
      কেৱল কবিতাৰ ৰ'দ-বৰষুণ, শব্দৰ গৰ্জন । 

হে শইচৰ পথাৰৰ মানুহ ! 
   কিতাপৰ পাতত সোণালী আখৰৰে
      তুমি জিলিকাই তুলিলা, 
তোমাৰ সেই বোকা মাটিৰ গোন্ধ থকা
   কামিজৰ চিলাই ছিগা
      এমুঠি প্ৰেমৰ কবিতা ।।

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send