বৰষুণ-কানন গোস্বামী

আবতৰীয়া বৰষুণ জাকত তিতিব নিবিচাৰোঁ মই
শাওণৰ চিপচিপীয়া বৰষুণতহে তিয়াব খোজোঁ  নিজক
জীপাল কৰিব খোজোঁ মোৰ সেউজ সত্ত্বাক ৷

শাওণৰ দোপালপিটা বৰষুণ জাকত তিতি
মোৰ কোমল বুকুত সিঁচি দিব বিচাৰোঁ সোণগুটিৰ সপোন
সেউজীয়া কৰিব  বিচাৰোঁ মোৰ উৰ্বৰা বুকু৷

বৰষুণৰ কোমল আঘাতত
যৌৱন মতী হ’ব মোৰ ক্লীৱ পথাৰৰ
ক্ৰমে লহপহকৈ বাঢ়িব সেউজীয়া সপোনবোৰ
দবাপিটা বৰষুণত জুৰ পৰিব হৃদয়ৰ বাসনা৷

ভদীয়া ঢল মই ভাল নাপাওঁ,
যি তচনচ কৰে মোৰ অস্তিত্বক
উটুৱাই লৈ যায় মোৰ সমস্ত সৃষ্টিক;
সেয়ে মই সপোন সপোন লগা চিপচিপীয়া
বৰষুণহে ভাল পাওঁ,
যাৰ পৰশত সৃষ্টি হয় সঞ্জীৱনী ধৰা।

Comments

  1. অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি দৈনিক ই-আলোচনী ৰ সমূহ কৰ্মকৰ্তালৈ আন্তৰিকতাৰে অশেষ ধন্যবাদ জনালোঁ৷

    ReplyDelete

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send