তোমাৰ শিৰৰ সেওতাত মোৰ কেঁচা কলিজাৰ ৰঙা ৰং - পৰাগ প্ৰিয়ম

তুমি হয়তাে পাহৰিয়েই পেলাইছা...
এদিন ময়াে যে তােমাৰ প্রেমিক আছিলােঁ...
ময়াে যে তােমাৰ
ভাবনাৰ ভঁৰালত সােমাই 
তােমাৰ টোপনি কাঢ়িছিলােঁ...
হয়তাে তুমি পাহৰিয়েই
পেলাইছা...
মােৰ নাম , মােৰ ঠিকনা , মােৰ আকৃতি , অৱয়ৱ !
কিন্তু তুমি পাহৰি পেলালেই
তােমাকো যে পাহৰিব লাগিব
আছে জানাে তেনেকুৱা
ধৰা-বন্ধা ?
যিদিনা তােমাক 
আয়তীৰ উৰুলিৰে
উবুৰিয়াই পেলালে...
যিদিনাই তোমাক
হােমৰ ধোঁৱাই চকুলাে টোকালে , জোলোকা-জোলােকে
আর্শীবাদৰ বৰষুণেৰে তােমাক নােৱালে-ধুৱালে ,
সেইদিনাৰ পৰাই মই চকুলােৰ বৰষুণত জুৰুলী-জুপুৰী , 
স্মৃতিৰ বৰষুণত জুৰুলী-জুপুৰী , 
শামুকৰ দৰে নিজ খােলাটোৰ ভিতৰতে সােমাই থাকিলাে
কুৰুকি কুৰুকি । 

তুমি কাষত থাকোঁতে অাবতৰতাে ফুলিছিল কপৌ ,
অাবতৰতাে আহিছিল বহাগ ,
এতিয়া বতৰৰ বহাগাে মােৰ বাবে বিষাদ । 
তুমি শিৰৰ সেঁওতাত 
মােৰ কেঁচা কলিজাৰ ৰং 
ঘঁহি লােৱাৰ দিনৰে পৰা 
মই হেৰুৱাই পেলালাে মােৰ 
ঠিকনা ,
হেৰাই থাকিল তােমাৰাে ঠিকনা । কাৰণ ,
সেইদিনাৰ পৰাই তুমি 
কাৰােবাৰ নামেৰে পৰিচিত হ’লা ,
কাৰােবাৰ শােৱাপাটীৰ...
মনৰ হাঁচতি পেৰাৰ সাঁচতীয়া ধন হ’লা ,
আৰু...
হ’বা কাৰােবাৰ মা... 
ইয়াৰ মাজতে হেৰাই থাকিল 
তােমাৰ নিজস্ব সত্তা । 

মােৰ ভাগৰুৱা মনে তােমাতে জিৰণি লৈছিল বাবে
তুমিয়েই আছিলা মােৰ ঘৰ , মােৰ ঠিকনা । 
ময়ােতাে হেৰুৱালাে 
তুমি অবিহনে মােৰ ঠিকনা ।
সেয়েহে তুমি গুচি যােৱাৰ 
পিছৰে পৰা 
মই ভাল পাবলৈ ধৰিছাে 
এবুকু ভঙা যন্ত্রণা ।
           

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send