কাৰ বাবে লিখিছো এই কবিতা-বিকাশ শৰ্মা

হ'ব পাৰে মোৰ প্ৰেম
নিঃশব্দতাৰ ভায়োলিনত ।
এখিলা সৰাপাতত গিৰিসকৈ 
নামি আহিল
বসন্তৰ সুৱাস ,
কিম্বা সপোনৰ খিৰিকীত
এহালিচা সুখৰ বৰদৈচিলা ।
ৰাতিবোৰে দৈনিক প্ৰেমৰ উৎসৱ পাতে ,
আমোল-মোলাই মোৰ ৰিক্ত কলিজাত ।


পালতৰা নাওত 
বতাহৰ কোব ।
বাংময় সন্ধিয়াটোত
ওলমি ৰয় 
দুই এষাৰ প্ৰেমৰ কথা ।
ৰ'দে সপোন ৰচে...
মোৰ কপালত ।
একেজাক বৰষুণেই
নোহোৱা কৰিলে
ধূলিৰ খচ্ খচনি ।
এই বাটেদিয়ে
প্ৰায় কবিতাৰ শব্দবোৰে 
অহা - যোৱা কৰে
আৰু ইজনে - সিজনৰ লগত
কথা পাতে মৰুভূমিৰ মৰীচিকাত ।


✍️ বিকাশ শৰ্মা

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send