ধুনীয়া শব্দৰ সুবাস-অনন্ত কুমাৰ ভূঞা


ধুনীয়া শব্দৰ সুবাস লৈ
গুচি আহিলোঁ‌ 
মলয়া বতাহৰ লগৰী হৈ।

ঠেহ পতা মন লৈ 
উৰা মাৰিলোঁ‌ আকাশৰ বুকুলৈ 
শুকুলা ডাৱৰ চুবলৈ ।

সোনোৱালী দিনৰ 
গীত গাইছিলোঁ‌ অতি হেঁ‌পাহেৰে
বিৰহ হেৰুৱাবলৈ  ।

জোনাকী পৰুৱাই বাট ভুল কৰি
এদিনো আলহী হোৱা নাই 
ঘোপ মৰা আন্ধাৰ নিশা ।

আউসীৰ ৰাতি 
জিলিকি থকা কেঁ‌চু ৰস 
মানিক বুলি খেপিয়াই চাইছিলোঁ‌ । 

গভীৰ নিশা 
কোনোদিন সৰ্পৰ মূৰৰ মানিক 
বিচাৰি নাপালোঁ‌ মই ।

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send