অনুভৱ- ডিম্পী বৰা

ধূসৰিত কুঁৱলীৰ ফাঁকেৰে
ধীৰে ধীৰে সোণোৱালী ৰ'দজাক ।
সোণগুটি যেন লগা শস্য-শ্যামলা                             সেউজী ধাননিডৰা ।                                                   মুকুতা যেন দুবৰিৰ নিয়ৰৰ টোপাল..                       শেৱালিৰ মন জুৰোৱা শৰতৰ কোমল সুবাস ।
ফিৰফিৰীয়া এজাক চেঁচা বতাহ ;
দুপাখি মেলি উৰিব ধৰিছে 
কণমানি টুনী চৰাইজাক ।                          
আহ ! কি যে সুন্দৰ !!                                                     
এয়া যেন মাথোঁ উপভোগৰেই সুযোগ !!
বাৰে বাৰে প্ৰকৃতিৰ অপৰূপাত
মুগ্ধ হোৱাৰ সুযোগ ।
প্ৰকৃতিয়ে হাঁহিছে , খিলখিলাইছে
আৰু যে কত কি ?? 
হেৰাই গৈছোঁ এই মুগ্ধতাত 
মই যেন ৰৈ যাম এই লগ্নত 
চিৰকাল...চিৰদিন...চিৰজীৱন ।।
   
 

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send