অগ্নিগড়ৰ উষা-বাণীকান্ত লহকৰ

0
হেঁপাহবোৰ পকি পকি সৰিবলৈ লওঁতে
তাই বুজি উঠিছিল
ইমান দিনে টানকৈ সাঁফৰ মৰা বীজটো
কোন পলকত মাটিত পৰি 
লহপহকৈ গজি উঠিছিল 

তাইৰ আকাংক্ষাৰ আকাশেৰে 
কোনোবা এটি অজান চাকি ঘূৰি 
পোহৰাই তুলিছে 
কোনো দিন নেদেখা
নুবুজা নদীৰ ঘাট 

শিলৰ পাহাৰ ভাঙি বৈ অহা 
গাখীৰৰ নিজৰাই 
প্ৰতি নিশা ধুৱাই থৈ যায় দুভৰি 
বুকুত গুজি থৈ যায় এখনি চিঠি
নীলা খামৰ 

বুকুত শুই থকা চৰাইজনী সাৰ পাই 
যন্ত্ৰণাত চটফটাই
তাই চিঞৰি উঠে 
এই বিষৰ উপশম দিয়া
প্ৰিয় সখী চিত্ৰলেখা। 

✍🏻বাণীকান্ত লহকৰ

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)