ভগ্ন হৃদয়ৰ জীয়া কবিতা -‌ শান্তনু হাজৰিকা

নালাগে নিলিখো আজি
এটি জীয়া কবিতা ,
জ্বলি জ্বলি জীয়াই আছোঁ
যেন অগ্নিদগ্ধ শলিতা ।
সকলো হেৰাই গ'ল 
সপোনবোৰ পৰি ৰ'ল,
নিঠৰুৱা দুচকুৱে আজিও
আপোনজনলৈ বাট চাই ৰ'ল ।
হেৰুৱা অতীতে আমনি কৰেহি
স্মৃতি বোৰকে সুঁৱৰি ,
ভগ্ন হৃদয়ত সপোনৰ অভাৱ
কেনেকৈ লওঁ নতুনক আদৰি ?
সপোন বোৰ ভাগিল বুলিয়েই
স্মৃতি জানো যাবা পাহৰি ?
আপোন জন হেৰাল বুলিয়েই
ল'ব পাৰি জানো বেলেগক আদৰি ?
                              
✍️ শান্তনু হাজৰিকা
      বিশ্বনাথ চাৰিআলি

Post a Comment

Previous Post Next Post