ভোকাতুৰ-ছাইফুদ্দিন আহমেদ

মই বৰ ভোকাতুৰ দে
জ্ঞানৰ ভোক মোৰ 
অনন্ত অনাদি কালৰ ৷

এই ভোক মোৰ 
কিয় যে
নিমিটে কেতিয়াও?

সকলোতে জ্ঞানৰ
পোহৰ বিচাৰি ফুৰা 
মই আজি শূন্যঃতান !

গুৰু পূৰ্ণিমাত আজি 
মোৰ গুৰুৰে চৰণত
সেৱাৰ সুবাদত অৰ্পিত 
কৰিলে মোক সকলো জ্ঞান ৷

জ্ঞানী মই গুৰুৰ জ্ঞানেৰে
একোটি কাঞ্চন প্ৰভাতে
যুঁজ মোৰ জুইৰ ফুলেৰে ৷
জগত জিনিব লাগিব যে ৷

গুৰুৰ মান ৰাখিবলৈ মোৰ
মলিময় পোছাক যোৰ 
আজি দলিয়াব লাগিব যে 
মাঁ’ৰ সপোনবোৰ পূৰাব লাগিব ৷


✍️ছাইফুদ্দিন আহমেদ

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send