থমকি ৰ'ল-উৎপল দাস

কিছু দিন থমকি ৰ'ল মোৰ কলমটো ।

শব্দবোৰে বাৰে বাৰে সময়ৰ ব্যস্ততাৰ কাৰণে মগজুৰ পৰা আঁতৰি যায় ।

সৃষ্টি অংকুৰিত বীজবোৰ প্ৰথমতে শুকাই গৈছে ।

ইষ্ট দেৱতাৰ ওচৰত কিছু প্ৰশ্ন কৰি নিজকে শুধৰাই সজাই পৰাই লওতেই কলমটোৱে বাৰে বাৰে বিসংগতি দেখুৱাইছে ।

কঠিন শব্দবোৰৰ অৰ্থ বিচাৰোঁতেই যায় বহুত সময় ।

আজি আকৌ কলমটো ল'লো হাতত 
কাব্যিক সংকলনৰ অংশীদাৰ হ'বলৈ ।

পৰিচয় বহন কৰক মোৰ লিখনিৰ মাধ্যমেৰে , মনত ৰওক তোমাৰ , মোৰ শব্দৰ গাঁঠনিবোৰ ।

থমকি ৰৈ যোৱা সকলো দিশ আকৌ নতুন দিগন্ত হওক ।

পোহৰৰ সন্ধানত আন্ধাৰ নাশিবৰ বাবে আহিছোঁ নতুন উদ্যমৰে ।

চিৰ প্ৰবাহমান হওক সূৰুযৰ দিশে ।

        
✍️ শ্ৰী উৎপল দাস
  কুৰুৱাবাহী,বোকাখাত

Post a Comment

Previous Post Next Post