শূন্যতা

0
শূন্যতাৰ আঁত ধৰিয়েই 
মই আগুৱাই আছোঁ।
শব্দৰ মায়াজালত মই বন্দী হৈছোঁ।
ওলাবলৈ নিবিচাৰোঁ,
ভাল লাগে এই বন্দীত্ব।
একাকিত্ব সময়বোৰত
শব্দৰাজিয়ে মোক লৈ যায়
অনুভৱৰ সুগন্ধিময় উপবনত।
বিষন্নতাই যেতিয়া কোলাহল কৰে,
নিস্তেজ কায়াৰূপী জীৱনটো
যেতিয়া আগুৱাই যাব বিচাৰে
শূন্যতাৰ আঁত ধৰিয়েই মই 
প্ৰাৰম্ভণি কৰোঁ,
জীৱন জীয়াৰ কাহিনী।

জুৰি বৰুৱা

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)