জীয়া বেদনাৰ জাপ কঢ়িয়াইছোঁ‌-অনন্ত কুমাৰ ভূঞা

0
পিতৃয়ে অকলশৰে চকুলোঁ‌ টুকিছে
নিৰস মজিয়া খনত
দুখৰ ৰাতি সপিবলৈ কাষত কোনো নাই 
অজান দেশৰ জিৰণি ঘৰত
মাতৃ শুই আছে সুখৰ পালেঙত ।
নগৰ খনত বাস কৰা 
কেইবা বছৰো হ'ল
এতিয়া
লেতেৰা গোন্ধবোৰ গাত লাগিছে
ঘৃণাৰ জীৱনত উঠিছে সন্নিপাত জ্বৰ  । 
জীয়া সাথঁ‌ৰ ভাঙিব নোৱাৰোঁ‌ 
আন্ধাৰত কামনাই খলকনি তোলে  
আলিঙ্গনত উত্তাপৰ স্বপ্নজালে
গিলি পেলইছে মোক ।
স্পৰ্শ কৰিছোঁ‌ বহু পতিতাক
মুক্ত বাণিজ্য মোৰ অৰ্থ উপাৰ্জনৰ ।
গাঁ‌ৱৰ ঘৰ খন এলাগি হ'ল
ক্ষোভত এৰি আহিলোঁ‌ এদিন 
নাটকীয় কায়দাৰে 
চহৰৰ মাজ মজিয়াত থিতাপি ললোঁ‌
মায়া নগৰীৰ বেপেৰুৱা পথত 
মস্তিষ্ক চৰি ফুৰিছে 
এইয়াই দাম্ভিক যৌৱন ।
নিশা মুক্ত মনৰ উন্মুক্ত ব্যৱসায় 
আৰু দিনৰ পোহৰত 
নিঃসৰিত কামনা লুকুৱাই 
ইচ্ছামতে ঘূৰিব পৰা হলোঁ‌ 
কিন্তু বেদনা শেষ ন'হল
জীয়া বেদনাৰ জাপ লগতে থাকিল ।

▪️অনন্ত কুমাৰ ভূঞা ।

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)