গভীৰ জোনাক

গভীৰ জোনাক ৰাতি নিজান বাটেদি  
গৈ আছো মই সংগীবিহীন অকলশৰে ;
 চৰাই- চিৰিকটি কাৰো মাত নাই 
জোনটিয়ে যে হাঁহিছে  নিৰবে    ।। 

দুৰনি পঁজাৰপৰা ঢিমি্ক ঢামাক্ 
দেখো এটি দুটি চাকি পোহৰ ;
মানুহবোৰো  পৰিছে শীতল পাটিত
টোপনীত  যে লালকাল  ..।। 

নিৰৱ বতাহ এচাটি  আহি, গহীন গছ - লতা পাত, ! 
লৰাইছে ৰিব্ ৰিব্ কৰি   ।। 
গহীন নিতাল ভাঙি কাষৰৰ  জুৰি , 
কূলু - কূলু কৈ  বৈছে যে আহি   ।। 
লগ - লাগিল বতাহ আৰু কাষৰৰ জুৰি, 
নেদেখা নমনাকৈ  মোৰ  লগত 
লুকা- ভাকু  খেলিছে  সংগী হীন হৈ  ।। 
গভীৰ অৰণ্যত সোমাই পৰিলো ! দুষ্ট জোনাকী পৰুৱা কৱলত পৰি.. 
সেয়েহে আজি গভীৰ জোনাক, 
একোকে মনিব নোৱাৰি    ।।

🖌️ শ্ৰী সত্যজিৎ হাজৰিকা   
     মৰিধল  মহাবিদ্যালয়, মৰিধল ধেমাজি 

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send