পুৱাৰ অনুভূতি: এটি নতুন প্ৰভাতৰ অপেক্ষাত

ঋতু আহে ঋতু যায়
কিন্তু বিষাণুৰ যাত্ৰা স্থৱিৰ হোৱা নাই
মৃত্যুৰ কলীয়া ডাৱৰে ঢাকি ৰাখিছে
মানুহ নামৰ জীৱটোক
ইমান নিৰ্দয় হ'ব পাৰেনে
বসন্ত, বৰ্ষাৰ দৰে তইয়ো গুচি নগ'লি কিয়
আমাক উশাহ লবলৈ দিয়া
বৰ কষ্ট হৈছে ৰুদ্ধদ্বাৰৰ বন্ধ ঘৰত
অলপ মুকলিকৈ থাকিব বিচাৰোঁ
বিহঙ্গৰ দৰে উৰি যাবলৈ বিচাৰোঁ
উচ্ছল দেউকাৰে সুদূৰ গগণলৈ
পশুৰ দৰে প্ৰকৃতিৰ কোলাত
মুৰ গুঁজি শুবলৈ
মুক্ত আকাশৰ মুক্ত বতাহৰ লগত।

🖊️ডঃ মৃদুল শৰ্মা

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send