দেউতা

মই দেখিছো --
কাহিলি পুৱাতে কান্ধত নাঙলখন লৈ
তেখেতক পথাৰলৈ যোৱা
একোৱেই  ৰুধিব নোৱাৰা
অদম্য যুঁজাৰু
তেওঁ মাটিৰ মানুহ ৷

তেওঁৰ দুচকুত মাথোঁ একেটাই সপোন
দুবেলা দুসাজ খুৱাই ল’ৰা ছোৱালী হালক ভাল মানুহ কৰা
নিজে সকলো কষ্ট সহ্য কৰি ল’ৰা ছোৱালী হালৰ মুখত হাঁহি ফুটাই তোলা৷

ওৰেটো দিন হাড়ভঙা পৰিশ্ৰম  কৰিও ভাগৰি নপৰা এজন খাটি খোৱা সঁচা মানুহ,
মোৰ দেউতা
নাই কোনো ক্ষোভ কিম্বা লোভ
মুখমণ্ডলত সদায় এক প্ৰশান্তি বিৰাজমান৷
তেওঁ এজন খেতিয়ক
এয়াই তেওঁৰ অহংকাৰ 
কৰ্তব্য পালন কৰা তেওঁৰ  স্বভিমান

তেওঁৰ তাহানিৰ ফাটি চিৰাচিৰ হোৱা চোলাটো আজিও আইক ধুই চিকুনাই থবলৈ কয়,কাৰণ সেইটোৱেই তেওঁৰ একমাত্ৰ আভূষণ সভা সমিতিলৈ যোৱাৰ৷
নিজৰ কি আছে কি নাই তালৈ তেওঁৰ অকণো কাণসাৰ নাই
সদাব্যস্ত মোৰ দেউতা
মাটিৰ চিকুণ মানুহ ৷

    📝  কানন গোস্বামী,ধুবুৰী

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send