শৰৎ

শৰতে দেখিছে, 
     কাৰ আঙুলিৰ ফাঁকে ফাঁকে
            সৰি পৰিছিল
                  এপাহ এপাহকৈ এমুঠি শেৱালি।

শৰতে জানে,
     কাৰ আঙুলিৰ ভাঁজে ভাঁজে
            পাৰ হৈছিল সময়বোৰ;
                  কাৰোবাৰ অপেক্ষাত।

শৰতে উপলব্ধি কৰিছে,
     আপোনজনক পোৱাৰ আনন্দ
     নাইবা,
শৰতে উপলব্ধি কৰিছে
     আপোনজনক হেৰুওৱাৰ বেদনা।

🖊️ প্ৰজ্ঞা দেৱী ভূঞা

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send