স্বীকাৰোক্তি ক্ষন্তেকীয়া জীৱনৰ


         শৰতৰ বতৰত শেৱালীবোৰ 
               ফুলিছে থোপাথোপে ৷
         জোনাকৰ আকুলতাত নিয়ঁৰ
                সৰিছে টোপাটোপে ৷৷
           মলয়াই চৌপাশে শেৱালিৰ 
              সুগন্ধি সুৱাস বিলাইছে ৷
          কঁহুৱাই হালি জালি মতলীয়া হৈ
              শৰতৰ গুণ গাইছে ৷৷
          ধলপুৱাই তলসৰা শেৱালীয়ে
            দূৱৰিক আলিঙ্গন কৰিছে ৷
         "ক্ষন্তেকীয়া জীৱনৰ" কথা কৈ
              উচুপি কান্দিবলৈ ধৰিছে ৷৷-
বুকুত আছে অপ্ৰকাশ্য যন্ত্ৰণাৰ দাৱানল ৷                                                     
মৃত্যুনুভৱে জীয়াই থকাৰ ক্ষুধা তিয়াই গ’ল ৷৷
এবুকু হেঁপাহ জন্ম লয় হৃদয়ৰ আঁহে আঁহে ৷
উজলি উঠে এমুঠি সপোন জীৱনৰ কোঁহে কোঁহে ।।
 স্বাৰ্থত অন্ধ হোৱা ৰূঢ় বাস্তৱৰ এয়া অভিলেখ ।
স্বপ্নও জিয়াই থকাৰ ক্ষুধা ক্ৰমশঃ হয় নিঃশেষ ৷৷
হয়তো এয়াই অৰ্থ আমাৰ "ক্ষন্তেকীয়া" জীৱনৰ ৷
এয়াই জীৱৰ স্বীকাৰোক্তি অনাদি অনন্তৰ ৷৷

✍🏻 ৰঞ্জুমা ৰহমান
বাইহাটা চাৰিআলি

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send