বিষাদ - প্ৰজ্ঞা দেৱী ভূঞা

বুকুৱেদি বিষাদ এটা উজাই আহিছে;
আশাৰ বোকোচাত উঠি
সপোনবোৰ দুলিছে
নৈৰাশ্যৰ অৰণ্যত
কোলাহলবোৰ নিঃশব্দে ঝুলিছে
অই সুখ,
           দিঠকৰ পদূলিত
কেতিয়া সিঁচিবি ভৱিষ্যতৰ বীজ?
কোলাহলবোৰ সামৰি
মেলি দিবিচোন নৈশব্দৰ আঁচল.....!!!
আনন্দৰ স্ফুলিংগত বিস্ফোৰিত হওঁক
দুখৰ বীজ
আৰু.....
       ছটিয়াই দিবি এমুঠি প্ৰশান্তি
নিস্তব্ধতাৰ প্ৰকোপত ছাঁই হৈ যাওঁক
বুকুৰ সমস্ত বিষাদ.....।।

✍️ প্ৰজ্ঞা দেৱী ভূঞা

Post a Comment

Previous Post Next Post