এজাক জোনাকী পৰুৱা-পূৰৱী তালুকদাৰ

বুজা-নুবুজা বয়সতে
আঙুলিত ধৰি আয়ে, 
আগুৱাই দিছিল পোহৰলৈ

"একত এক এঘাৰ এক দহ এক
একত দুই বাৰ এক ..................."
সুৰৰ মূৰ্চ্ছনাত শুই পৰিছিল মাটিত নৰা,ঘোলা হৈছিল আইতাৰ কাণ ।

পূৰ্ণিমাৰ পাছে পাছে
অমাৱস‍্যা ৰাতি
অন্ধবিশ্বাসী মনত
দেও-ভূতৰ ভয়,

একা-বেকা ওখোৰা-মোখোৰা পথ
উজুতিত মাখি-ছাল এৰে,
মুখাৰ আঁৰৰ মুখবোৰে দপ্-দপাই থাকে।
জ্বলি থকা চকুযোৰ দেখি ক'লা মেকুৰীটোকে
বাঘ বুলি ভয়তে চিঞৰোঁ।

বাট বিচাৰি-বিচাৰি যেতিয়া ভাগৰি পৰোঁ
নিজকে পোহৰাই 
এন্ধাৰৰ বাট কাটি
আগবাঢ়ি আহে
এজাক জোনাকী পৰুৱা ,
যাৰ পোহৰত জিলিকি উঠে এন্ধাৰ সমাজ।

✍️পূৰৱী তালুকদাৰ।
ৰঙিয়া।

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send