সেউজীয়া আশাত অনুভৱৰ ধেমালি- নিতিশা খাউণ্ড

0
তোমাৰ মাজেৰে ৱোৱাই নিব খুজো
এখনি কবিতাৰ নৈ
তোমাৰ হাঁহিৰেই সাজিব খুজোঁ
আশাৰ চৈ
জানানে তুমি?
যদি তুমি কোৱা,
আ‌উসী ৰাতিও নামিব এজাক বৰষুণ
জোনাকৰ।
এবাৰ চকু তুলি চোৱাচোন,এইফালে
দাপোনত দেখিছানে তোমাৰ ছবি?
আকাশৰ নীলাবোৰে
পথাৰৰ সেউজীয়াবোৰে
জোনাকী ৰাতিৰ জোনাকবোৰে
মলয়াত ভৰ দি ,ডেউকা কোবাই
কিয় তোমাৰ দুচকুতেই নাচে?
নৈ পাৰৰ কহুঁ‌ৱাবোৰে গোৱা গীতে
মোৰ হৃদয়ত তোলে মধুৰ ঝংকাৰ
বিৰিণাৰ পাতৰ দৰে।
তুমি আহিলে 
বতাহৰ সুৰ জাকো সোমাব খিৰিকীৰে
আৰু,
প্ৰতিটোপাল নিয়ৰেই হ'ব একোটি তৰা
উৰি ফুৰিব মোৰ কোঠাৰ চাৰিওদিশে
জোনাকী পৰুৱাৰ দৰে .......।

✍️নিতিশা খাউন্দ
যোৰহাট

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)