সামাজিক দূৰত্ব~অণুগল্প- কানন বৰুৱা

মই অবসৰ লৈ অহাৰ পিছত এৰি অহা পূৰণি ঠাই খনলৈ এটা বিশেষ কামৰ বাবে যাব লগাত পৰিল।সদায় আগতে লগ পোৱা মানুহবোৰক লগ ধৰো বুলি
ভাল লগা চিনাকি বজাৰ খনলৈ গ'লো।বহুত কে দূৰত্ব বজাই মাত এষাৰ দিলোঁ।সেই বজাৰ খনতে এগৰাকী মহিলা চাহৰ দোকানী মোৰ বৰ প্ৰিয় আছিল।সদায় তাই মোক আদৰৰে একাপ চাহ যাচিছিল।বহুতো মনৰ কথাও পাতিছিলো।এইবাৰ তাই মোক দেখি দূৰৰ পৰাই এটি নমস্কাৰ জনালে।মই আঁচলতে পাহৰিয়েই গৈছিলোঁ। ক'ভিড১৯ পৰিস্হিতিয়ে যে আমাৰ জীৱন বোৰত হেঙাৰ ৰূপে থিয় দিছে। বন্ধু ,আত্মীয় সকলোকে হেৰুৱাৰ দুখে কাৰ ওপৰত অভিমান কৰিম জানো বুজিয়েই নাপালোঁ।সেমেকা, গধুৰ মন এটি লৈ গাড়ীখন চলাই গৃহাভিমুখী হ 'লো।
                                  
✍️কানন বৰুৱা
ডিব্ৰুগড়, চিৰিং চাপৰি
                                          

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send