বিদায় বেলাত শৰৎ- ডাঃ প্রণৱ চক্ৰৱৰ্তী

শৰতৰ বিদায় বেলাত
শব্দবোৰ আৱেগিক হৈ পৰে,
শব্দবোৰে বুজে
শৰৎ যোৱাৰ লগে লগে
কবিয়ে নিলিখিবও পাৰে কবিতা,
শৰৎ যোৱাৰ লগে লগে
নহোৱা হ’ব পাৰে প্ৰেমৰ জোৱাৰ ৷
শেৱালি নিয়ৰৰ যুগলবন্দীত
অথবা কহুঁৱাৰ লচপচবোৰে
শব্দবোৰক জীপাল কৰি ৰাখে,
শৰৎ গ'লে শীতৰ আচ্ছাদনত
শব্দবোৰ পুনৰ তগবগীয়া হ'বলৈ
সপোন দেখে,
সপোনবোৰ প্ৰায়ে ভাঙে ৷
এবাৰ শৰৎ গ’লেই 
ৰোহঘৰত সোমাই শব্দবোৰে
বাট চায় অহাটো শৰতলৈ..

✍️ডাঃ প্ৰণৱ চক্ৰৱৰ্তী

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send