জীৱন আধৰুৱা-বিনিতা বৰা

চকুৰ আগতে
    চিলনীয়ে থপিওৱাদি
             থপিয়াই লৈ যায়
                   তেওঁ মোৰ তেজাল
                                     কলিজা ।
ঠোঁটৰ আঘাতত
         মোৰ তেজাল মুখৰ 
                       বৰণ থিতাতে 
                             হৈ পৰে শেঁতা।
নিষ্ঠুৰ নিয়তিৰ মাতত
            নিৰিবিলি সন্ধিয়া
                  নিৰুচ্ছ্বাস মোৰ
                        জীৱন হয় আধৰুৱা ।
                              
✍️বিনিতা বৰা
হোজাই, লংকা কাকী-৩
                   
               

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send