ধুন শুনচোন~কবিতা-ৰিতুপন গোস্বামী

আহিছিলিহে যাবৰ হ'লেনে?
অলপ ৰহ না,কথা পাতো।
কিমান দিনৰ মূৰত আজি তোক লগ পাইছো,
নাজাবি না।
অই শুন চোন ধুন...

মা মোক যাবলৈ দে,
মই এতিয়া তোৰ সন্তান হৈ থকা নাই।
এতিয়া মই দেশৰ সন্তান,
তোৰ কোলাত এতিয়া মই বহি থাকিলে নহ'ব।
মোক যাবলৈ দে মা যাবলৈ দে।
এয়া আদেশ আহিছে,
শক্ৰ সৈন্যই যুদ্ধৰ বাবে সাজো হৈছে।
মই যাওঁ দেই  মা,
মোক বেয়া নাপাবি।

অই মা শুন চোন,
তোৰ হয়টো মনত আছে ?
এদিন তোক কৈছিলো,
মোৰ বুকুৰ বিষটোৰ কথা।
আজি কালি বুকুখন কেতিয়াবা,
অলপ বেছিকৈয়ে বিষাই অ'।
সকলো এৰি,
গুচি যাব মন যায় অ',
তোৰ কোলাত মূৰ থৈ
হেপাঁহ পলোৱাই শুবৰ মন যায়।
কিন্তু যাব নোৱাৰো?
মই বহুত নিৰুপাই অ মা....।

✍ৰিতুপন  গোস্বামী,জয়পুৰ

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send