নীলা খামৰ চিঠি~ৰিতুপন গোস্বামী

তোমাৰ এটা কথা মনত 
আছে নে নাই 
মই নাজানো ৷
সেই যে নিৰ্জন ঠাইৰ 
আঁহত গছজোপাৰ তলত,
তুমি আৰু মই বহি কথা পাতিছিলোঁ।
সুখ দুখৰ কথা বতৰা,
আলোচনা কৰিছিলোঁ।

মই এদিন তোমাক শুধিছিলোঁ,
তুমি মোক কিমান ভাৱপোৱা?
তুমি কৈছিলা,''সাগৰৰ পানীৰ গভীৰতা যিমান,তোমাকো ভাল পাওঁ সিমান"
আৰু প্ৰশ্ন কৰিছিলোঁ?
"তুমি মোক এৰি যাবা নেকি বুলি?"
তুমি কৈছিলা," এ তুমি যে কথা কোৱা।
মই তোমাক আজীৱন ভালপায় থাকিম,
সদায় তোমাৰ লগত থাকিম।

এতিয়া সেই কথাবোৰে
বৰকৈ মনত পৰে।
কথাবোৰ ভাবি ভাবি 
হিয়াখন কঁপি উঠে।
এতিয়া মোক তুমি এৰি গুচি গলা,এই পৃথিৱীৰ পৰা।

যেনেকৈ চিলা উৰুবাৱ পাৰি সূতা লগাই ,
ডাৱৰ মাতিব পাৰি বৰষুণৰ অজুহাতত ।
তোমাক মই পাহৰিছোঁ
আনৰ অজুহাতত।
ইতি----তোমাৰ সাগৰনীলিম।


🖋️ৰিতুপন  গোস্বামী।
ডিব্ৰুগড়(জয়পুৰ,টিপাম)

Post a Comment

Previous Post Next Post