কবিতা~শ্ৰদ্ধাৰে সোঁৱৰণী সুঁৱৰি-পূৰ্ণেশ্বৰী বৰুৱা


         হে - - মহীৰূঢ় তৰুণ তুমি 
         হাঁহি হাঁহি চিৰ হাঁহিৰে 
         আছিলা যে চিৰ তৰুণ হৈ ৷
         কালৰো কাল হৈ
         কৰʼনাৰ গইনা লৈ
         যু্ঁজাৰু সেনানীৰ দৰে 
         যুঁজি যুঁজি - - -  
         অৱশেষে, সম‌য় যেন 
         সময়ৰ টনাটনিত, 
         চিৰ দিনৰ চিৰ বিদায়েৰে 
         নতশিৰ হৈ 
         চিৰ নিদ্ৰাৰ বুকুত পৰিলা ঢলি। 
         হে - - চিৰ তৰুণ 
         দয়াৰ আকৰ হৈ
         বিচক্ষণ ৰাজনীতিজ্ঞ,  
         সুদক্ষ পৰিচালক তুমি। 
         আদৰ্শবাদী, ধৈৰ্য্যশীল 
         জাতীয় চেতনাৰ সচেতন নায়ক হৈ 
         আধুনিক অসম নিৰ্মাতা 
         সুনিপুণ কাৰিকৰ 
         কণিষ্ঠ স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফা তুমি। 
         ৰাজনীতিৰ চোতালত বহি 
         মন মগজুত হেংদাং থাপি 
         অশান্ত অসমৰ 
         অশান্তিক নাশি 
         শান্তি সম্প্ৰীতিক আনিলা আদৰি।
         আধুনিক অসমৰ 
         শান্তিৰ বাহক 
         বীৰ সেনাপতি কণিষ্ঠ লাচিত তুমি। 
         হে - - চিৰ তৰুণ 
         প্ৰেৰণাৰ উৎসহ হৈ,,
         সোঁৱৰণীৰ পাতে পাতে  
         মৰিও অমৰ হৈ
         ভোটা তৰাৰ দৰে 
         জিলিকি থাকিবা , 
         থাকিবা জিলিকি 
         ইতিহাসৰ পাত শুৱনি কৰি।  
         ধন্য ধন্য তৰুণ তুমি। 
         ধন্য ধন্য তৰুণ তুমি।। 

🖊️ পূৰ্ণেশ্বৰী বৰুৱা
            

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send