আশাহীন জীৱন~কবিতা-নাৰায়ণ গোঁড়

নিজৰ মাজত ডুবি গৈ আছোঁ
আশা আছিল বহু
জীৱনক ন ৰূপে সজোৱাৰ;

সপোন সপোনেই হৈ ৰ'ল
কল্পনা মাথোঁ  কল্পনা।

ভৱা নাছিলো কাহানিও
জীৱনৰ মাজবাটত থমকি ৰ'ম বুলি
সপোন দেখি কৰিলোঁ দুখ।

ৰিক্ত  দুই হাত
উদ্দেশ্যহীন আন এক যাত্রা
নাই কোনো সপোন 
নাই লক্ষ্য, নাই আশা
মাথোঁ গৈ আছো...

নাই পোৱা-নোপোৱাৰ দুখ
নাই হেৰুৱাৰ বেদনা
মাথোঁ জীয়াই থকাৰ বাসনা।

✍নাৰায়ণ গোঁড়

Post a Comment

Previous Post Next Post