কোৱাৰেনটাইন-প্ৰতিভা দাস

মই এতিয়া ব্যস্ত 
আৰ্তজনৰ কাষত 
যি অসহায় হতাশাগ্ৰস্থ !

দেখিছানে সিহঁতৰ 
বিষাদেৰে ভ'ৰা চিঞৰ আৰু ক্ৰন্দন !

হয়, ---
মই দেখিছোঁ
প্ৰতিটো দুখৰ সাক্ষী হৈ,
জীৱনৰ সৈতে যুঁজি যুঁজি
মৃত্যুক আকোৱালী লোৱা 
যাযাবৰী মানুহৰ মৃত শৰীৰৰবোৰ !
আৰু দেখিছোঁ 
তেজ, মঙহৰ ঘুণীয়া
জীৰ্ণ শীৰ্ণ নৰ কঙ্কালবোৰ -!

কেতিয়াবা শুনিও 
নুশুনা হওঁ 
ব্যৰ্থতাক ঢাকিবলৈ
আহোঁ আঁতৰি!
সিহঁতে কলিজাটোক টুকুৰা-টুকুৰ কৰি 
শব্দহীন বেজীৰে খুচিবলৈ আহে---
আৰু মই বাকৰুদ্ধ হৈ 
সিহঁতৰ শেঁতা চকুবোৰ 
চাই থাকোঁ 
মুক বধিৰৰ দৰে --- !

এতিয়া মই পুনৰ ব্যস্ত 
হৈ পৰিছোঁ
দৰ্জা, খিৰিকী বন্ধ কৰি 
কোৱাৰেনটাইন ৰোগীৰ শুশ্ৰুষাত...
নাহিবা মোৰ কাষলৈ
বৰ্তমান মইও যে 
কোৱাৰেনটাইনত ---!

        ✍️প্ৰতিভা দাস

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send