কবিতা বিপ্লৱী প্ৰেমিক- ধনজিত কলিতা

পৰাধীন অৰণ্যত 
প্ৰতিটো দিন , প্ৰতিটো ৰাতি
বিপ্লৱ কৰোঁ..
নিষিদ্ধ মোৰ পোছাক।
তোমাৰ ওপৰত কৰা 
অত্যাচাৰ , শোষণৰ শিকলি ছিঙি
তোমাক মুক্ত আকাশৰ 
তললৈ আনিবলৈ
পেটৰ ভোক , পিয়াহৰ পানী পাহৰি ,
ৰ'দ-বতাহ , হাজাৰ সংঘাতকো নেওচি
কেৱল তেজৰ নদীত সাতুৰিছোঁ ,
নোপোৱাৰ বেদনা পিঠিত বান্ধি 
পাহাৰ বগাইছোঁ।
এই বিপ্লৱৰ সাক্ষী মাথোঁ
ৰাঙলী সূৰ্য।
তথাপি ,
বুকুত মোৰ অযুত বাসনা
এদিন ঘূৰাই আনিমেই 
মোৰ প্রেয়সী স্বাধীনতাক...



Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send