হীনমন্যতা-চিন্ময় ডেকা

আজি প্ৰায় এক বছৰেই হ'ল। তাৰ অভাৱত মোৰ ক্ৰন্দনাৰত সংসাৰত বিননি। স্বাভাৱিকতে স্মৃতি জাগ্রত হয় মাথোঁ প্ৰত্যেকটি ক্ষণত। দেশৰ হকে প্ৰাণ আহুতি দি; সি স্বৰ্গগামী। কিন্তু মোৰ কথা নাভাবিলে লগতে কণমানি দুজনীৰ কথা অকনো নাভাৱিলে ! কি হ'ব, মোৰ অবিহনে কেনেদৰে আশ্ৰয় ল'ব !  নিশ্চয়তাত থিতাপি লৈ, সি আৰু নাই।
     গাভৰু জীৱনত উকা সাজ পিন্ধিলোঁ, সদায় জানো এনেদৰেই জীয়াই থাকিব পাৰিম! ভাবি হতাশাক প্ৰশ্ৰয় দিওঁ, কিজানিবা সমাজত দোষ কৰি পাকচক্ৰত সোমাই পৰোঁ। অত্যাধিক অযুক্তিকৰ প্ৰশ্নপদ ? মাথোঁ অন্ধকাৰৰ গ্ৰাসত ম্লান পৰি হীনমন্যতাত আশ্ৰয় লওঁ সাৰথি কৰি ।

✍️চিন্ময় ডেকা, টংলা


Post a Comment

Previous Post Next Post