স্তৱক-নিজৰা বৰ্মন ডেকা

আবেলি তুমি আহিবাচোন
আকাশ ভৰাই সোণাৰুবুলীয়া   
ৰঙবোৰ 
চৌদিশে সিঁচৰিত কৰি,
আনিবা আকৌ তুমি
হেৰুৱা পুৱতিৰ কোমল ৰ'দালি।
লাজৰে আৱৰণ আঁতৰাই
হেঁপাহৰ এহালি সাঁজেলি তৰাই
পোহৰাই পেলালে
শূণ্য কোঠাৰ চৌপাশ।
মোৰ শুকান হৃদয় যমুনাত
মান অভিমানবোৰ উঠলি উঠি
পাৰ ভাঙি বৈ যাব 
বিশাল জলধাৰা হৈ প্ৰেম 
সাগৰলৈ বুলি।

✍️নিজৰা বৰ্মন ডেকা

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send