নীৰৱতা-আব্দুল হালিম

হাঁহি থাকিলেও,
মোৰ কোনোবা অংশ নীৰৱ হৈ থাকে।
 হঁহাৰ কচৰৎ কৰিলেও নীৰৱতা মোৰ প্ৰিয়।

সেইবাবে কিজানি অকলে থাকি সন্তোষ লভোঁ!

বহুতেই সোধে কি হৈছে...?
মনে মনে থাকা যে...?

সিহঁতে মিছাই ভাবি লয়,
মই নীৰৱতা প্ৰিয় গমেই নাপায়।

শৈশৱত কল্পনা কৰি ভাল পাইছিলোঁ।
আজি কালি কল্পনাৰ সীমা নাই।

শৈশৱৰ কল্পনাবোৰে নেৰিলে মোক
সেয়ে নীৰৱতা মোৰ প্ৰিয়॥

✍আব্দুল হালিম

Post a Comment

Previous Post Next Post