যান্ত্ৰিক যুগ - দিপ্লু শৰ্মা

সৌ তাহানিতেই ককা-দেউতাই কৈছিল ,
মানৱ জীৱনটো হেনো 
যান্ত্ৰিক যুগ হ'ব ।
মানুহৰ কৰ্মব্যস্ততা বাঢ়িব ,
সম্পৰ্কবোৰ পুৰণি হ'ব ।
আৰু কিবা বোলে যন্ত্ৰ মানৱ আহিব ।
অ' এতিয়া পৰিছে মনত ,
কথাবোৰ চোন সত্যতাৰ
কৱলত ।

সেইটো হʼবলা যন্ত্ৰ মানৱ ,
তাৰেই নাম চাগৈ ৰবট।

ৰবটৰ ঠাইত এতিয়া মানুহৰ কিহৰ 
প্ৰয়োজন ?
যন্ত্ৰই পূৰাব এতিয়া সকলো প্ৰয়োজন ।

সৌ তাহানিতেই কোৱা কথা ,
আজি পৰিছে মনত । 

মানুহৰ হাত দুখনি ,
কৰ্মহীন জীৱনৰ এক
জীয়া প্ৰতিচ্ছবি ।

সকলো যন্ত্ৰৰে পৰিচালিত ,
এলেহুৱা জীৱন যেন আমাৰ কাম্য ।

যান্ত্ৰিকতাৰ যুগত ,
লাহ-বিলাহৰ ক্ষণত
অকামিলা জীৱনৰ ,
হাৰি যোৱা খেলৰ নামত ।

জ্বলিছে মাথোঁ এখন ,
উত্তপ্ত জীয়া ছবি ।

সৌ তাহানিতেই কোৱা কথা ,
আজিচোন আকৌ পৰিছে মনত।

যান্ত্ৰিক যুগ ,ৰবটৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ,
মানুহৰ জীৱন কৰ্মেৰে প্ৰতিফলিত ।


Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send