কবি আৰু কবিতা,লক্ষীন্দ্ৰ গগৈ

কবিতাই কবিৰ প্ৰেয়সী,
মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰা আপোন সখী।
কবিয়ে কবিতাক জন্ম দিয়ে,
কবিতা হ'লেহে আকৌ কবি উপজে ।

দুয়ো দুয়োকেই মাতৃ ৰূপে জন্ম দি 
পিতৃ ৰূপে পালন কৰে,
এটা ভাল কবিতাই কবিক
সুদূৰ প্ৰসাৰী কৰি তোলে ।

অসংখ্য ভাৱনাক কবিয়ে
কবিতাৰ ৰূপ দিয়ে,
অসংখ্য ভাৱ বহন কৰা কবিতাই
পাঠকৰ মন মোহে ।

কবিৰ অবিহনে কবিতা
বঠা বিহীন নাঁৱৰ দৰে,
কবিতাৰ অবিহনে কবি
শলিতা বিহীন চাকিৰ দৰে ।

কবি আৰু কবিতাৰ মাজত আছে
গভীৰ সম্পৰ্ক ,
দুয়ো দুয়োৰেই অবিহনে
অস্তিত্বই শূণ্য ।

কবি মৰি গ'লে কবিতাই বিনাব,
কবিতা নোহোৱা হ'লে কবিতাই কান্দিব ,
আজীৱন পৰস্পৰৰ আপোন হৈ ৰ'ব ।

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send