সিপুৰীলৈ যাওঁতে-মুন শৰ্মা

অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি
0
সেইদিন আহিব মই গুচি যাম ,
আনে যোৱা বাটেদি গোপনে গোপনে।
যোৱা আগদিনা সকলোকে কৈ যাম
নাহো দুনাই উভতি চিৰদিন চিৰকাল।

নিবলৈ একো নাই খালি হাতে যাম,
থকা বোৰ নিব পৰা অধিকাৰ নাই,
ইয়াতেই পেলাই দিম এই সকলো,
অধিকাৰ যাব মোৰ  অন্যই ল'ব।

গঢ়িলোঁ সম্পদ কৰিলোঁ অধিকাৰ,
প্ৰাপ্তিৰ সুখত কৰিলোঁ অহংকাৰ,
নোপোৱা তাগিদাত  মন বলিয়া,
পোৱাৰ তাড়নাত অন্ধ হ'লোঁ,

অধিকাৰ নাই যদি আহৰণ কিয়?
প্ৰাপ্তিৰ  কথা কৈ অহংকাৰ কিয়?
আমি ভাবি কিয় বাৰু এবাৰো নাচাওঁ?
থকাবোৰৰ ওপৰত মিছা ভেম কৰো নো কিয়?

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)