ক্লান্তি-সংগীতা ডেকা

এটি ক্লান্ত দিনৰ সমাপ্তি, আৰু... 
এটি ক্লান্ত জীৱনৰ আৰম্ভণি...!
উশাহৰ ঠিকনাত "বন্দীবদ্ধ" আকৌ
সেই বন্ধ পৃষ্ঠাবোৰ..! 
পৰিমাপণ জানো সম্ভৱ ? 
এলাগী এলাগী অনুভৱী "ব্যথাখ্যানৰ"...! 
ভাৱনাৰ ৰমন্যাসিকতাবোৰো আজি, 
অক্ষি "জলাবদ্ধ"... 
নুফুলে মৰমৰ পদুমপাহ 
অৱহেলাৰ বোকাত । 
"ক্লান্তকাশৰ" সীমনাক, 
অশ্ৰু বৰ্ষাই জুখি জুখি ভাগৰি যায় অ'...! 
সপোনপটত আহি... 
দিঠকেও চোন দুহাতক ত্যাগী, 
সময়ৰ সৈতে মিলিত হয় । 
জীৱন ভাঁজত,
নসজাও আৰু দুনাই... 
আৱেগ জৰ্জৰিত ভগ্ন হৃদয়ৰ কৰুণ কাহিনীক... 
হৈ থাকক, পৰিত্যক্ত হৈ... 
আধালিখা অতৃপ্ত অনুভূতিবোৰ । 
নালাগে মনৰ চহৰখন ন ৰূপত... 
উৱলি যোৱা পঁজাটিতেই লিখি যাম 
তেজৰ শব্দবোৰ । 
জীৱনৰ পৰিপুৰ্তিৰ হিচাব 
সময়বোৰে চাগে নিয়তিক দিব...! 
ৰৈ থাকিব মাথোঁ, 
তেজ মঙহৰ ক্ষন্তেকীয়া বান্ধোনে 
সেই অন্তিমটো সিদ্ধান্তলৈ...! 
আৰু এই ক্লান্তিময়তা...! 
ইয়াৰ অন্ত নো ক'ত..? 
ক'ত ইয়াৰ যতি...?

✍সংগীতা ডেকা,ৰঙিয়া 

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send