ক্লান্ত দিঠক-স্বাগতম বৰা

0
শৰৎ কালৰ শেষ চন্দ্ৰটি ক্ৰমে বিবৰ্ণ হৈ আহিছিল,
ত্ৰস্ত ৰাতিৰ নীলাহীন আকাশখনে 
মোৰ নিষ্প্ৰভ মৌনতাক উপেক্ষা কৰি 
ছটিয়াই দিছিল এমুঠি নীৰৱ এন্ধাৰ।
মই মানি লৈছিলোঁ,হাৰি গৈছিলোঁ
নিশাৰ আভিজাত্যতাত...
আৰু আঁউসীয়ে ছানি ধৰিছিল
এখন তৰা বছা আকাশ,
সেয়েহে হয়তো মোৰ ঠিকনাত
আজি নাই স্নিগ্ধ জোনাক।


Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)