গুৰু-শেৱালী গঁড়


জীৱনৰ ভিন্ন ৰঙৰ আবিৰ     
       আকাশত সিঁচি ;
    এন্ধাৰৰ পথে পথে
   জীৱনৰ বন্তি জ্বলাই ।
স্বাৰ্থহীন জ্ঞানৰ দীপ্তি
উদাৰ হৃদয়ৰ বুকুত উজাৰি ;
সৰগী তৰা হৈ
জ্যোতিৰে পোহৰাই ।
প্ৰভাতে প্রভাতে গুৰুৰ প্ৰেৰণা               
 আৱেগ স্মৰণ ;
 বুজনিৰ সহানুভূতিৰ 
 সফলতাৰ দুৱাৰ মোকলাই
 হে নমস্য গুৰু :
 তুমি নিজে এক বৃক্ষৰ দৰে
 দুবাহু মেলি
 বিষাদি ৰিক্ত বেদনাৰ
 সোঁত নেওচি ।
 জ্যোতিৰ জীৱন গঢ়া
 তোমাৰ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধৰ সমাহাৰ
 নাই কোনো পৰিসীমা ,
 হে নমস্য গুৰু :
 জীৱন যুঁজত তুমি
 এক মাত্ৰ খনিকৰ ।
  নাই দু-শাৰীত তোমাৰ
  দূৰদৰ্শীতাৰ জ্ঞানৰ ব্যাখ্যা..
  নিজে লিখা জ্ঞানৰ গ্ৰন্থ তুমি..
  বিশ্ব ধৰণীৰ অৰ্থ বুজাই
  নিবিড় শাৰদী আকাশৰ ;
  মোৰ সৰগী সপোন শৰাই
  জীৱন আলোকিত কৰা ।
  হে নমস্য গুৰু : 
  তোমাৰ বাবে ধন্য এই জননী ।।
                

Comments

  1. 🤔🤔🤔... শেৱালী...
    কি বুলি মন্তব্য আগ বঢ়াও...
    তোমাৰ প্ৰতিটো লিখনিত একো একোটা সাঁথৰ সোমাই থকা যেন লাগে...😊😊😊
    ইমানেই কলো তোমাৰ লিখনিবোৰ পঢ়ি ভাল লাগে... 👌👌👌

    ReplyDelete

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send