শৰত আৰু শেৱালিৰ প্রেম-ধনঞ্জয় ৰায়

কুঁৱলীৰ ৰং গাত মেৰিয়াই 
শৰত নিতৌআহে
চোতলত শুই থকা শেৱালিক চাবলৈ
মনটো জীপাল কৰে শেৱালিৰ সেই স্নিগ্ধ সুৱাসে।

দুৱৰি বনৰ মূৰে মূৰে 
কুঁৱলিৰ নিয়ৰ বোৰে 
শেৱালিৰ নাকফুলি হৈ জিলিকি থাকে 
শৰতে চাই থাকে কণমানিহঁতৰ হাতৰ লহৰত 
কেনেকৈ শেৱালিয়ে সাৰ পায়। 

শৰতে তেতিয়া পোহৰ হৈ ওলাই আহে 
পুৱাৰ দোকমোকালিৰ আভাত
সেই যে একমুখী দৃষ্টিত চাই থাকিল 
শৰতে শেৱালিক আৰু শেৱালিয়ে শৰতক
যেন দুয়ো মজগুল এক নিবিড় প্ৰেমত।

Post a Comment

Previous Post Next Post