গুৰু বন্দনা - ভাৰতী গগৈ বৰুৱা

পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তান জন্ম দি তেওঁলোকক পৃথিৱীৰ প্ৰথম পোহৰ দেখুৱায় । তাৰ পাছত শিক্ষাগুৰুৱে জ্ঞানৰ পোহৰ দেখুৱাই তেওঁলোকক জীৱন বাটত অগ্ৰসৰ হ'বলৈ শিকায় ।  
                পুৰণি কালত গুৰু-শিষ্যৰ সম্পৰ্ক পিতা-পুত্ৰৰ সমান আছিল । গুৰু-গৃহত থাকি শিষ্যই শিক্ষা আহৰণ কৰিবলগা হৈছিল । আজিকালিৰ দৰে বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণৰ ব্যৱস্থা নাছিল । ভাৰতীয় ঐতিহ্যত গুৰুক শ্ৰদ্ধা জনোৱাটো এক গৌৰৱময় পৰম্পৰা । গুৰুক শ্ৰদ্ধা জনোৱা , গুৰুৱে আশিস জনাই ছাত্ৰক মৰম কৰা...অতি শুভ আৰু পৱিত্ৰ কৰ্ম ।   
              ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগত সততে বিভিন্ন ধৰণে জড়িত থকা শিক্ষকেহে অনুভৱ কৰিব পাৰিব তেওঁলোকৰ সান্নিধ্যৰ পৰা আঁতৰি থকাটো কিমান কষ্টকৰ ! মোৰ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা পাঁচ বছৰ পাৰ হ'ল যদিও মনটো সদায় ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগতে আছে ।
               ২০১৫ চনৰ ২৫ আগষ্ট তাৰিখে শিক্ষক দিৱস উপলক্ষে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে গাব পৰাকৈ মই এটি গীত লিখিছিলোঁ । সেই গীতৰ সুৰ কৰিছিলোঁ যদিও বিদ্যালয়ৰ ভগ্নীসদৃশ সহকৰ্মী দেৱজ্যোতি কছাৰী আৰু জোনমণি হাজৰিকাই তেওঁলোকৰ শুৱলা মাতেৰে /সুৰীয়া কণ্ঠেৰে অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছিল । তেওঁলোকলৈ অশেষ ধন্যবাদ ।
                ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ৫/৯/২০১৫ তাৰিখে বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক দিৱসৰ সভা আৰু ধেমাজি ৰাজহুৱা ভৱনত ( public hall ) কেন্দ্ৰীয়ভাৱে পতা শিক্ষক দিৱসৰ সভাত সুন্দৰভাৱে এই গীত গাই সকলোকে আনন্দিত কৰিছিল আৰু প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল । এই বছৰ শিক্ষক দিৱসৰ দিন চমু চাপি অহাৰ লগে লগে মোৰ সেই পুৰণি দিনবোৰলৈ বৰকৈ মনত পৰিছে । যিবোৰ দিনত আমিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছিলোঁ । সভক্তিৰে শিক্ষাগুৰুসকলক শ্ৰদ্ধা কৰিছিলোঁ আৰু আমাক আশীৰ্বাদ দিছিল । শিক্ষক দিৱসৰ বেজ পিন্ধি উৎফুল্লিত হৈ পৰিছিলোঁ । এতিয়াও মই মোৰ সেই মাননীয় শিক্ষাগুৰুসকলক শ্ৰদ্ধাৰে স্মৰণ কৰোঁ । জীৱিত শিক্ষাগুৰুসকলক ( সংখ্যাত তাকৰ ) মোবাইল যোগে মাত এষাৰ লগাওঁ ।              
              শিক্ষক দিৱসৰ কথা মনলৈ অহাত পুৰণি গীতটিৰ জৰিয়তে সৰ্ব স্তৰৰ শিক্ষকসকললৈ সশ্ৰদ্ধ প্ৰণাম জনালোঁ ।  
                   ( গুৰু বন্দনা ) 
  হে গুৰু মহান গুৰু
        জনাওঁ নমস্কাৰ   
         বিশ্বজোৰা খ্যাতিৰে তুমি
          হ'লা জাতিষ্কাৰ ।
          জ্ঞান সাগৰৰ ৰূপ সাগৰৰ
           মাণিক মুকুতা বুটলি
            উজ্জ্বলাই তোলা আমাৰ 
             জীৱন জ্যোতি ।
      তোমাৰ মহামন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত
              নতুন পূজাৰী আমি
       আকাশে - বতাহে বিয়পাই দিওঁ
              তোমাৰ অমোঘ বাণী ।
            তুমি মমৰ দৰে  
                  গলি গলি
              স্ব - মহিমাৰে মণ্ডিত  
                    সূৰ্য - শিখা তুমি ।
        তোমাৰ আশিসেৰে
              নৱ প্ৰেৰণাৰে
                   প্ৰগতিৰ সোপান ৰচি
                        আগবাঢ়ি যাওঁ তুমি
                             বিলোৱা পোহৰ  
                                   সিঁচি সিঁচি ॥
            ............. ............

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send