অতীতৰ সেই শৰৎ-কানন গোস্বামী

সুমধুৰ অতীত ঘূৰি আহা পুনৰ
শান্তিৰ শীতল বতৰা লৈ...
সেউজী ৰহণ পুনৰ সানি ল'ম 
ৰৈ আছোঁ নীৰৱে দৰ্শক হৈ ।
পদূলি মূৰলৈ চাই চাই...
আকলুৱা মনে তোমাকেই সোঁৱৰে ;
এটি এটি পুৱা , আন কেতিয়াবা
স্নিগ্ধ জোনাকৰ অপূৰ্ব শোভা ।
ৰৈ আছোঁ চাই নীৰৱে
জিলিকনিৰে ভৰা ;
কোমল পাখি মেলি উৰা
পখিলাজনীৰ ফালে
হিয়া শাঁত পৰা তৰাৰে ভৰা
আকাশখনিলৈও চাওঁ ।
কিজানিবা...নৱ প্ৰভাতৰ
এটি পুৱা দেখা পাওঁৱে !
কেতিয়াকৈ জানো মুক্ত হ'বগৈ
মনৰ পৃথিৱীখনি !
নিৰ্ভীক ভাৱে এটি হাঁহিৰে
ছন্দময় গতিৰে খোজ দিম
কোনদিনা ধৰাৰ বুকুত
সানি ল'ম সৰ্বশৰীৰৰ কোঁহে-কোঁহে
জীৱনৰ ভিন্নৰঙী ৰং , আকৌ
আহিবনে বাৰু উলটি
আধৰুৱা সপোন পূৰাবলৈ
সুন্দৰ সেই ক্ষণ !!
  

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send