আকৌ শৰৎ পদূলিত-মমিতা ভট্টাচাৰ্য্য

শেৱালিৰ সুবাসত
মন ৰাই-জাই , 
জুমি চাই দেখা পাওঁ
আকৌ শৰৎ পদূলিত।
শৰৎ অহাৰ বতৰাই
সকলোৰে দেহা-মন পুলকিত কৰিলে ,
মা-দুৰ্গাক আদৰণিৰ পূৰ্ণোদ্যম আয়োজন।
শৈশৱৰ পৰাই পূজা বুলিলে মনত অলেখ হেঁপাহ ,
নীল আকাশ শুকুলা মেঘেৰে ভৰা
অপৰূপ দৃশ্য চাই সকলোৰে মন ভৰে।
শৰৎ অহাৰ বাতৰি পাই কঁহুৱাৰ গাত তৰণি নাই
হালি-জালি কিমান যে অভিনয় ,
কবিয়ে সুৰুঙা পাই কঁহুৱাক লৈ লিখে কবিতা ।
প্ৰখৰ ৰ'দ ও স্তিমিত শৰৎ অহাত ,
নৈ , বিলৰ পানী ধীৰ প্ৰশান্ত ,
বাটেও পোৱালি মেলিছে ,
জগত খনৰ সকলোৰে   
হৃদয় উলাহে নধৰা
আকৌ শৰৎ পদূলিত ।

✍🏼মমিতা ভট্টাচাৰ্য্য
      ৩/১০ ২১

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send