মই পোহৰ পিপাসী-তন্ময়ী দাস

মই ক'ত?
যান্ত্ৰিকতাৰ  এন্ধাৰে আৱৰা
ধৰণী য'ত ...তাতেই হয়তো!
ম্লান আজি শৰতৰ সুশীতল বতাহ কিম্বা
শেৱালিৰ প্ৰাণ জুৰোৱা সুবাস..
পোহৰৰ সন্ধান যে তেনেই নিমাত...
মই ক'ত?
মইতো নাছিলোঁ কোনো কালে হিন্দু কিম্বা মুছলমান...,
মইতো নাছিলোঁ কোনো কালে দানৱৰ সন্তান,
তথাপি,
তথাপি দেখিছোঁ এন্ধাৰৰ‌ সুযোগত 
মহা মহা অত্যাচাৰ,
পোহৰ ক'ত?
ক'ত সেই পোহৰ য'ত বেলিৰ হেঙুল হয় অভিজ্ঞান।
য'ত আবেলিৰ ৰঙাই দি যায় জীৱনৰ নিৰৱ সমিধান..।
লাহে লাহে জোনাক নামিছে ...
জোনাকৰ স'তে আকৌ এবাৰ জী উঠাৰ দুৰ্ব্বাৰ হেঁপাহ জাগিছে...।
শেৱালিৰ সুবাসত সুশোভিত হোৱাৰ অস্থিৰ বাসনাই মোক আকৌ এবাৰ সোঁৱৰাই দিছে..
কহুৱাৰ শুভ্ৰতাৰ কথা...।
যি শুভ্ৰই মোক ধুৱাই যায় প্ৰতিদিন,প্ৰতিপল ।

        ‌         
                 

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send